Wiktionary
Deutsch •
Ελληνικά •
English •
Français •
한국어 •
हिन्दी •
Ido •
Bahasa Indonesia •
Italiano •
ಕನ್ನಡ •
Lietuvių •
Magyar •
Malagasy •
မြန်မာဘာသာ •
Nederlands •
Norsk (bokmål) •
Polski •
Português •
Русский •
Suomi •
Svenska •
தமிழ் •
Türkçe •
Tiếng Việt •
中文
Afrikaans •
العربية •
Български •
Brezhoneg •
Català •
Česky •
Cymraeg •
Eesti •
Español •
Esperanto •
Euskara •
فارسى •
Frysk •
Galego •
Hrvatski •
Íslenska •
עברית •
Kurdî / كوردی •
ພາສາລາວ •
Limburgs •
മലയാളം •
Na Vosa Vaka-Viti •
日本語 •
Occitan •
Română •
Sicilianu •
Simple English •
Српски / Srpski •
Kiswahili •
Tagalog •
తెలుగు •
ไทย •
Українська •
اردو •
Volapük
Asturianu •
Avañe’ẽ •
Azərbaycan •
Bân-lâm-gú / Hō-ló-oē •
Беларуская •
Bosanski •
Corsu •
Dansk •
Englisc •
Gaeilge •
Հայերեն •
Hornjoserbsce •
Interlingua •
Kalaallisut •
Kaszëbsczi •
ភាសាខ្មែរ •
Кыргызча •
Lëtzebuergesch •
मराठी •
پښتو •
Plattdüütsch •
नेपाली •
Latina •
Latviešu •
ქართული •
Bahasa Melayu •
Nāhuatlahtōlli •
Norsk (Nynorsk) •
Қазақша •
Sesotho •
Shqip •
سنڌي •
Slovenčina •
Slovenščina •
Srpskohrvatski •
Tatarça / татарча •
Türkmençe •
Walon •
Wolof
አማርኛ •
Aragonés •
Armãneashce •
বাংলা •
Cuengh •
ދިވެހިބަސް •
Føroyskt •
Gaelg •
Gagana Sāmoa •
Gàidhlig •
ગુજરાતી •
Interlingue •
ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ / Inuktitut •
Iñupiak •
Basa Jawa •
Kernewek •
Kinyarwanda •
Lingála •
Māori •
Македонски •
Malti •
Монгол •
Dorerin Naoero •
Oromoo •
ਪੰਜਾਬੀ •
Runa Simi •
संस्कृतम् •
Sängö •
Siṁhala •
SiSwati •
Soomaaliga •
Basa Sunda •
ትግርኛ •
Тоҷикӣ •
Tok Pisin •
ᏣᎳᎩ •
Setswana •
Xitsonga •
ئۇيغۇرچه •
O‘zbek •
ייִדיש •
isiZulu
