kötüleme

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

See kötü.

Noun

[edit]

kötüleme (definite accusative kötülemeyi, plural kötülemeler)

  1. verbal noun of kötülemek (to speak ill of, to slander; to become unhealthy)

Declension

[edit]
Inflection
Nominative kötüleme
Definite accusative kötülemeyi
Singular Plural
Nominative kötüleme kötülemeler
Definite accusative kötülemeyi kötülemeleri
Dative kötülemeye kötülemelere
Locative kötülemede kötülemelerde
Ablative kötülemeden kötülemelerden
Genitive kötülemenin kötülemelerin