müçtehit

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish مجتهد (müctehid), from Arabic مُجْتَهِد (mujtahid).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

müçtehit (definite accusative müçtehidi, plural müçtehitler)

  1. (Islam) mujtahid (a lawyer entitled to exercise ijtihad)

Declension

[edit]
Inflection
Nominative müçtehit
Definite accusative müçtehidi
Singular Plural
Nominative müçtehit müçtehitler
Definite accusative müçtehidi müçtehitleri
Dative müçtehide müçtehitlere
Locative müçtehitte müçtehitlerde
Ablative müçtehitten müçtehitlerden
Genitive müçtehidin müçtehitlerin
Predicative forms
Singular Plural
1st singular müçtehidim müçtehitlerim
2nd singular müçtehitsin müçtehitlersin
3rd singular müçtehit
müçtehittir
müçtehitler
müçtehitlerdir
1st plural müçtehidiz müçtehitleriz
2nd plural müçtehitsiniz müçtehitlersiniz
3rd plural müçtehitler müçtehitlerdir
[edit]