ryknąć

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Slavic *ryknǫti. Onomatopoeic.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

ryknąć pf (imperfective ryczeć)

  1. (intransitive, of animals) to roar
    Synonym: zaryczeć
  2. (intransitive, of people) to bawl, to bellow

Conjugation

[edit]
Conjugation of ryknąć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ryknąć
future tense 1st ryknę rykniemy
2nd rykniesz rykniecie
3rd ryknie rykną
impersonal ryknie się
past tense 1st ryknąłem,
-(e)m ryknął
ryknęłam,
-(e)m ryknęła
ryknęłom,
-(e)m ryknęło
ryknęliśmy,
-(e)śmy ryknęli
ryknęłyśmy,
-(e)śmy ryknęły
2nd ryknąłeś,
-(e)ś ryknął
ryknęłaś,
-(e)ś ryknęła
ryknęłoś,
-(e)ś ryknęło
ryknęliście,
-(e)ście ryknęli
ryknęłyście,
-(e)ście ryknęły
3rd ryknął ryknęła ryknęło ryknęli ryknęły
impersonal ryknięto
conditional 1st ryknąłbym,
bym ryknął
ryknęłabym,
bym ryknęła
ryknęłobym,
bym ryknęło
ryknęlibyśmy,
byśmy ryknęli
ryknęłybyśmy,
byśmy ryknęły
2nd ryknąłbyś,
byś ryknął
ryknęłabyś,
byś ryknęła
ryknęłobyś,
byś ryknęło
ryknęlibyście,
byście ryknęli
ryknęłybyście,
byście ryknęły
3rd ryknąłby,
by ryknął
ryknęłaby,
by ryknęła
ryknęłoby,
by ryknęło
ryknęliby,
by ryknęli
ryknęłyby,
by ryknęły
impersonal ryknięto by
imperative 1st niech ryknę ryknijmy
2nd ryknij ryknijcie
3rd niech ryknie niech rykną
anterior adverbial participle ryknąwszy
verbal noun ryknięcie

Further reading

[edit]
  • ryknąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ryknąć in Polish dictionaries at PWN