praedispono

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

From prae- +‎ dispono.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

praedispōnō (present infinitive praedispōnere, perfect active praedisposuī, supine praedispositum); third conjugation

  1. to dispose, distribute or arrange in advance

Conjugation

[edit]
   Conjugation of praedispōnō (third conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praedispōnō praedispōnis praedispōnit praedispōnimus praedispōnitis praedispōnunt
imperfect praedispōnēbam praedispōnēbās praedispōnēbat praedispōnēbāmus praedispōnēbātis praedispōnēbant
future praedispōnam praedispōnēs praedispōnet praedispōnēmus praedispōnētis praedispōnent
perfect praedisposuī praedisposuistī praedisposuit praedisposuimus praedisposuistis praedisposuērunt,
praedisposuēre
pluperfect praedisposueram praedisposuerās praedisposuerat praedisposuerāmus praedisposuerātis praedisposuerant
future perfect praedisposuerō praedisposueris praedisposuerit praedisposuerimus praedisposueritis praedisposuerint
passive present praedispōnor praedispōneris,
praedispōnere
praedispōnitur praedispōnimur praedispōniminī praedispōnuntur
imperfect praedispōnēbar praedispōnēbāris,
praedispōnēbāre
praedispōnēbātur praedispōnēbāmur praedispōnēbāminī praedispōnēbantur
future praedispōnar praedispōnēris,
praedispōnēre
praedispōnētur praedispōnēmur praedispōnēminī praedispōnentur
perfect praedispositus + present active indicative of sum
pluperfect praedispositus + imperfect active indicative of sum
future perfect praedispositus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praedispōnam praedispōnās praedispōnat praedispōnāmus praedispōnātis praedispōnant
imperfect praedispōnerem praedispōnerēs praedispōneret praedispōnerēmus praedispōnerētis praedispōnerent
perfect praedisposuerim praedisposuerīs praedisposuerit praedisposuerīmus praedisposuerītis praedisposuerint
pluperfect praedisposuissem praedisposuissēs praedisposuisset praedisposuissēmus praedisposuissētis praedisposuissent
passive present praedispōnar praedispōnāris,
praedispōnāre
praedispōnātur praedispōnāmur praedispōnāminī praedispōnantur
imperfect praedispōnerer praedispōnerēris,
praedispōnerēre
praedispōnerētur praedispōnerēmur praedispōnerēminī praedispōnerentur
perfect praedispositus + present active subjunctive of sum
pluperfect praedispositus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present praedispōne praedispōnite
future praedispōnitō praedispōnitō praedispōnitōte praedispōnuntō
passive present praedispōnere praedispōniminī
future praedispōnitor praedispōnitor praedispōnuntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praedispōnere praedisposuisse praedispositūrum esse praedispōnī praedispositum esse praedispositum īrī
participles praedispōnēns praedispositūrus praedispositus praedispōnendus,
praedispōnundus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
praedispōnendī praedispōnendō praedispōnendum praedispōnendō praedispositum praedispositū