uitlatend

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • (file)

Participle[edit]

uitlatend

  1. present participle of uitlaten

Declension[edit]

Declension of uitlatend
uninflected uitlatend
inflected uitlatende
positive
predicative/adverbial uitlatend
uitlatende
indefinite m./f. sing. uitlatende
n. sing. uitlatend
plural uitlatende
definite uitlatende
partitive uitlatends