trącić

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: tracić

Old Polish[edit]

Etymology[edit]

Inherited from Proto-Slavic *trǫtiti. First attested in the middle of the fifteenth century.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): (10th–15th CE) /trɑ̃t͡ɕit͡ɕ/
  • IPA(key): (15th CE) /trɑ̃t͡ɕit͡ɕ/

Verb[edit]

trącić pf

  1. to touch; to affect
    • 1956 [Middle of the fifteenth century], Jerzy Woronczak, editor, Teksty polskie w rękopisie nr 43 Biblioteki Kapitulnej we Wrocławiu z połowy XV wieku[1], Silesia, page 74r:
      Hoc fit, quando deus specialem sui ipsius recogitacionem peccatori incutit *troczy
      [Hoc fit, quando deus specialem sui ipsius recogitacionem peccatori incutit *trąci]

Derived terms[edit]

verbs

Related terms[edit]

adverb
nouns

Descendants[edit]

  • Polish: trącić

References[edit]

Polish[edit]

Etymology[edit]

Inherited from Old Polish trącić.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈtrɔɲ.t͡ɕit͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔɲt͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: trą‧cić

Verb[edit]

trącić pf (imperfective trącać)

  1. (transitive) to jostle, to knock
  2. (reflexive with się) to jostle each other
  3. (reflexive with się) to clink glasses when toasting

Conjugation[edit]

Conjugation of trącić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive trącić
future tense 1st trącę trącimy
2nd trącisz trącicie
3rd trąci trącą
impersonal trąci się
past tense 1st trąciłem,
-(e)m trącił
trąciłam,
-(e)m trąciła
trąciłom,
-(e)m trąciło
trąciliśmy,
-(e)śmy trącili
trąciłyśmy,
-(e)śmy trąciły
2nd trąciłeś,
-(e)ś trącił
trąciłaś,
-(e)ś trąciła
trąciłoś,
-(e)ś trąciło
trąciliście,
-(e)ście trącili
trąciłyście,
-(e)ście trąciły
3rd trącił trąciła trąciło trącili trąciły
impersonal trącono
conditional 1st trąciłbym,
bym trącił
trąciłabym,
bym trąciła
trąciłobym,
bym trąciło
trącilibyśmy,
byśmy trącili
trąciłybyśmy,
byśmy trąciły
2nd trąciłbyś,
byś trącił
trąciłabyś,
byś trąciła
trąciłobyś,
byś trąciło
trącilibyście,
byście trącili
trąciłybyście,
byście trąciły
3rd trąciłby,
by trącił
trąciłaby,
by trąciła
trąciłoby,
by trąciło
trąciliby,
by trącili
trąciłyby,
by trąciły
impersonal trącono by
imperative 1st niech trącę trąćmy
2nd trąć trąćcie
3rd niech trąci niech trącą
passive adjectival participle trącony trącona trącone trąceni trącone
anterior adverbial participle trąciwszy
verbal noun trącenie

Derived terms[edit]

verbs

Verb[edit]

trącić impf

  1. (intransitive) to stink, to smell bad
  2. (intransitive) to stink, to be fishy

Conjugation[edit]

Conjugation of trącić impf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive trącić
present tense 1st trącę trącimy
2nd trącisz trącicie
3rd trąci trącą
impersonal trąci się
past tense 1st trąciłem,
-(e)m trącił
trąciłam,
-(e)m trąciła
trąciłom,
-(e)m trąciło
trąciliśmy,
-(e)śmy trącili
trąciłyśmy,
-(e)śmy trąciły
2nd trąciłeś,
-(e)ś trącił
trąciłaś,
-(e)ś trąciła
trąciłoś,
-(e)ś trąciło
trąciliście,
-(e)ście trącili
trąciłyście,
-(e)ście trąciły
3rd trącił trąciła trąciło trącili trąciły
impersonal trącono
future tense 1st będę trącił,
będę trącić
będę trąciła,
będę trącić
będę trąciło,
będę trącić
będziemy trącili,
będziemy trącić
będziemy trąciły,
będziemy trącić
2nd będziesz trącił,
będziesz trącić
będziesz trąciła,
będziesz trącić
będziesz trąciło,
będziesz trącić
będziecie trącili,
będziecie trącić
będziecie trąciły,
będziecie trącić
3rd będzie trącił,
będzie trącić
będzie trąciła,
będzie trącić
będzie trąciło,
będzie trącić
będą trącili,
będą trącić
będą trąciły,
będą trącić
impersonal będzie trącić się
conditional 1st trąciłbym,
bym trącił
trąciłabym,
bym trąciła
trąciłobym,
bym trąciło
trącilibyśmy,
byśmy trącili
trąciłybyśmy,
byśmy trąciły
2nd trąciłbyś,
byś trącił
trąciłabyś,
byś trąciła
trąciłobyś,
byś trąciło
trącilibyście,
byście trącili
trąciłybyście,
byście trąciły
3rd trąciłby,
by trącił
trąciłaby,
by trąciła
trąciłoby,
by trąciło
trąciliby,
by trącili
trąciłyby,
by trąciły
impersonal trącono by
imperative 1st niech trącę trąćmy
2nd trąć trąćcie
3rd niech trąci niech trącą
active adjectival participle trącący trącąca trącące trącący trącące
contemporary adverbial participle trącąc
verbal noun trącenie

Further reading[edit]

  • trącić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • trącić in Polish dictionaries at PWN